از پشت شيشه هاي بزرگ دلتنگي گريه ميكنم و آرزو ميكنم كه كاش

 براي يك لحظه فقط يك لحظه آغوش گرمت را احساس كنم ، ميخواهم

 سر روي شانه هاي مهربانت بگذارم تا ديگر از گريه كم نشوم . تو مرا

به ديار محبتها بردي و صادقانه دوستم داشتي پس بيا و باز در اين راه

تلاش كن اگر طاقت اشكهايم را نداري . در راه عشقي پاك تر و صادقانه تر،

 زيرا كه من و تو ما شده ايم پس نگذار زمانه بيرحم دلهايي را كه از هم

جدا نشدني است را به درد آورد دلم را به تو دادم و كليدش را به سوي

آسمان خوشبختي ها روانه كردم چه شبها كه تا سحر به يادت با

گونه هاي خيس از دلتنگي ها به سر بردم چه روزها با خاطراتت نفس

 كشيدم پس تو اي سخاوت آسماني من ...

مرا درياب كه ديوانه وار دوستت دارم

نوشته: بهلولی

معضلی به نام ازدواج تالاسمی فقط در جامعه ما معنا دارد.این که افراد تالاسمی در کشورهای دیگر به راحتی از سوی جنس مخالف پذیرفته می شوند ولی در ایران در درجه اول جنس مخالف بخصوص آقایان در مقابل این قضیه جبهه گیری می کنند و تازه در صورت تمایل ایشان خانواده ها معمولا مخالفت شدیدی ابراز می کنند.یکی از دلایلی که این مساله با مقاومت مواجه می شود نقشی است که عامه جامعه برای خانمها در مورد اهمیت باروری قایل  است و در مورد آقایان انتظار درآمد زایی و به دوش گرفتن مسئولیت خانواده .

پیش فرض اشتباهی که در اذهان وجود دارد این است که یک دختر تالاسمی قادر به ایفای وظایف زناشویی و یا بارداری و زایمان نیست و یک پسر تالاسمی توانایی اداره زندگی را ندارد.اگر به راستی چنین بود چرا ازدواج این افراد از سوی اساتید و پزشکان فوق تخصص معتبر کشور کاملا بدون اشکال شمرده می شود.چرا بیماران تالاسمی در کشورهای پیشرفته حتی عنوانی از بیماری با خود ندارند؟ چرا در میان تالاسمی ها کمتر کسی را پیدا می کنیم که چه زن و چه مرد از نظر مالی وابسته و محتاج خانواده باشند و بیماران متاهل به راحتی صاحب فرزند شده اند و همگی به تناسب توانایی خود صاحب شغل و صاحب توانایی های علمی و هنری و ورزشی هستند.

آیا به جز این است که مقاومت جامعه در برابر ازدواج راحت افراد تالاسمی صرفا مانعی ذهنی و ساخته تفکر اشتباه جامعه است؟

جامعه ای که هنوز شناخت درستی از تالاسمی و بیمار تالاسمی و تواناییهای او ندارد و در بهترین حالت ذهنش آماج تبلیغات سوء رسانه ها و کلاسهای قبل از ادواج و تراکتهای تبلیغاتی صدا و سیما قرار می گیرد که تالاسمی را چنان وحشتناک جلوه می دهند تا با ابزار ترس مردم را به پیشگیری وادار کنند.وقتی در بیلبردهای تبلیغاتی تصویری بسیار ناهنجار و رقت آور از بیمار تالاسمی نشان داده می شود.وقتی که سازمانهای دولتی و بانکها و ... از استخدام بیماران تالاسمی بدون دلیل موجه خودداری می کنند.وقتی که برای آزمون رانندگی تالاسمی ها مشکلات بسیاری ساخته می شود و برخلاف قانون در این مسیر سنگ  اندازی می شود.چه انتظاری جز این می شود داشت.

می دانیم که بیماری تالاسمی برخلاف آنچه بصورت تئوریک در کتابها نوشته می شود رابطه مستقیمی با درمان دارد.به این معنی که کیفیت بالای مراقبت می تواند زندگی کاملا طبیعی را به ارمغان بیاورد و بر عکس عدم رسیدگی و بی توجهی به درمان از بیماری  معضل می سازد.

مردم ما چه زمانی می خواهند دید خود را نسبت با این قضیه اصلاح کنند که در مورد جوان تالاسمی با توجه به پرونده پزشکی و گفته پزشکش قضاوت کنند نه تبلیغات سخیف رسانه ها و شنیده های عمو قزی و خاله خانباجی.

به خود آییم!!!

تالاسمی واگیر ندارد.تالاسمی ناتوان کننده نیست.تالاسمی معلولیت نیست.نالاسمی یک فرصت است.یک معیار برای سنجش عیار صبر و توکل.برای اراده و شجاعت و اعتلای روح.

کمی از دریچه روح بنگریم نه از روزن تنگ چشم ظاهر

              مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک   

                                           چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم 

با تشکر از دوست خوبمون: گلبول قرمز http://www.maghzeostokhan.blogfa.com

به تقل از وبلاگ : فاطمه (یک تالاسمی)

 اقتصاد خانواده های ایرانی به شدت محتاج یارانه هایی است که حاکمیت می بایست آنها را فراهم آورد. یارانه برای سوخت، انرژی و مواد غذایی بخش عمده ای از منابع مالی دولت را به خود اختصاص داده است. اما آنچه مسلم است زیان بار بودن این نوع ساختار اختصاص بودجه برای اقتصاد کشور می باشد. به طور مثال در حوزه انرژی یارانهء پرداختی تا سقف 150 میلیارد دلار برآورد می شود، این رقم معادل 45 درصد از کل درآمد سرانه کشور است، یعنی چیزی حدود نیمی از درآمد کشور.

امروز و پس از سه سال، رئیس جمهور اعتراف می کند که اگر این یارانه ها به همین شکل ادامه پیدا کند، کشور در چند سال آینده ورشکسته می شود. گرچه شش ماه از بیانات احمدی نژاد در خصوص جراحی اقتصاد کشور می گذرد اما عملاً هیچ تغییر جدی در این زمینه مشاهده نمی شود.

آینده این پیشنهاد( اگر سرنجام روزی جامه عمل بپوشد) همچنان در حاله ای از ابهام قرار دارد و هنوز کسی نمی داند پیشنهاد ایشان در خصوص تغییر پرداخت یارانه ها  به پول نقد و پرداختش به خانواده ها می تواند راهگشای اقتصاد بیمار ایران باشد یا خیر.

 بسیاری از مطلعین و متخصصین اقتصاد در نامه های مکرر به ایشان خاطر نشان شده اند که راهکار ایشان ریسک بسیار در خود نهفته دارد و در عمل  خطر آفرین است. گرچه آنها همیشه متهم به سیاسی بودن شده اند و عملاً حرفهایشان شنیده نشده است اما واقعاً دوستان و همکاران آقای ریس جمهور در دولت و مجلس هم نمی دانند با این پیشنهاد آقای رئیس جمهور چگونه برخورد کنند. بسیاری از آنها حتی نمی دانند، اصل ماجرا از چه قرار است.

سه هفته پیش احمدی نژاد یادآور شد که گروهی از همکاران او در دوسال و نیم گذشته روی پیشنهاد اقتصادی ایشان کار کرده اند، اگر چنین است و این تصمیم بر مبنای خرد جمعی عده ای متخصص گرفته شده است، چگونه است که هیچ کس چیز خاصی از این ماجرا نمی دانست و پخش و نشر خبر، اینگونه همه را شوکه کرد؟ مجلس مرتباً در خصوص نداشتن اطلاعات و جزئیات این برنامه شکایت کرده و هنوز به نتیجه نرسیده است. در این خصوص، مجلس سه ماه پیش رسماً اعلام کرد که این برنامه باید از دستور کار خارج شود در غیر این صورت با عملی شدن این برنامه کشور دچار بحران می شود و بر لبهء تیز خطر نزدیک می شود. حال با خود بیندیشیم که مبنای این ترس مجلس چیست و عملاً این همه نگرانی از کجا نشات می گیرد؟ موضوعی که باید آن را با دقت بیشتر بررسی کرد.

این نگرانی گرچه با عکس العمل احمدی نژاد مواجه شد و ایشان از همکاران اقتصادی خود خواست تا در جلسه ای موضوع را بهتر بررسی کنند اما نهایتاً هیچ گفتگویی با مجلس حاصل نشد و تمام مذاکرات آن جلسه ممنوع النتشار شدند.

احمدی نژاد در مصاحبهء تلوزیونی سوم تیرماه خود به صراحت اعلام کرد برنامه جراحی اقتصادی ایشان به پنج سال وقت احتیاج دارد و مردم بعد از پایان این دوره می توانند از مواهب آن بهرمند شوند، و چه جالب و سوال برانگیز که  پنج سال از روز مصاحبه، یعنی تا انتهای دوره دوم ریاست جمهوری ایشان. شاید بتوان نتیجه گرفت ایشان با اعلام چنین برنامه ای درصدد آماده سازی اذهان عمومی است برای یک دوره ریاست دیگر.

اما نگرانی بزرگتر وضعیت وزیر جدید اقتصاد است. آقای "شمس الدین حسینی" وزیر جدید اقتصاد هم وضعیت بهتری از من و شما ندارد. ایشان هم در تاریکی مطلق می باشد و به جرات می توان مدعی شد که بیشتر از ما نمی داند. ایشان در روزهای اخیر اعلام کردند پرداخت نقدی به زودی آغاز خواهد شد اما منکر اجرای برنامه در دوره دوم امسال شدند. روند آرام پرداخت یارانه ها دچار اختلال شده است و بازار و مردم در سردرگمی به سر می برند و عملاً هیچ مرجعی نمی داند چطور باید سیاستهای اقتصادی کشور را تعریف و تشریح نماید.

برنامه پرداخت نقدی یارانه ها با شرایطی که توضیح داده شد، عملاً یک خودکشی محسوب می شود. مردم نمی دانند برای چه منظوری باید فرمها را پر کنند و اطلاعات محرمانه زندگی خود را در اختیار دولت قرار دهند. ایجاد ملیونها حساب بانکی و دریافت ماهانه میلیاردها تومان توسط مردم خود موضوعی است که به نظر نمی آید به همین سادگی عملی باشد . فساد مالی و نبود ساختار نظارتی بر چنین پرداختهایی خود زمینه اختلال مالی و قضایی کشور را بیشتر از هر زمان دیگری فراهم خواهد آورد.

نماینده مقام رهبری در اردبیل آقای "سید حسین عاملی"، می گوید: "با اجرای این برنامه عملاً کوچکترین خطا در محاسبه  باعث می شود تا رفورم اقتصادی تبدیل به بی اعتمادی عمومی مردم نسبت به نظام شود و مردم دچار شوک شوند". اما این واقعیت تلخ کاش به همین جا ختم می شد. با اجرای برنامه پرداخت نقدی عملاً اقتصاد تورمی و بیمار کشور دچار تورمی  مضاعف خواهد شد، تورمی که میزنش در خوشبینانه ترین حالت، لااقل 30 درصد خواهد بود. این در شرایطی است که تورم امروز ایران بالغ بر 30 درصد می باشد.

 بانک مرکزی در بررسی های خود با احتیاط اعلام می کند که این برنامه توروم را به 60 درصد می رساند. مرکز تحقیقات مجلس معتقد است که توروم به 400 درصد می رسد و تشخیص مصلحت نظام این رقم را 550 درصد می داند. حال با این گزارشات شاید بتوان پرسید که  ایران نیز قرار است به سرنوشتی مشابه  زیمباوه دچار شود؟

همانطور که در بالا اشاره کردم این برنامه ایران را به نابودی می کشاند و عملاً ساختار بیمار کشور را به خاک سیاه می کشاند. از آنجا که احمدی نژاد در سه سال ریاست جمهوری خود روزگار و زندگی مردکم را به سختی بسیار کشانده است چطور می توان انتظار داشت که ایشان بتواند چنین تحول پر خطری را به سرانجام برساند؟ آیا می توان پذیرفت که ایشان به خاطر یک دوره ریاست بیشتر چنین وعدهء خامی را به ملت بفروشد؟ آیا عواقب پرداخت پول نقد به خانواده ها برای مردم روشن است؟ آیا مسئولین و مقامات کشور از عواقب این واقعه مطلع می باشند؟

ساختار بیمار و فاسد اقتصادی کشور چطور می تواند تحمل چنین ولنگاری را داشته باشد چه مرجعی می تواند از صحت اطلاعات پر شده در فورم ها باخبر باشد؟ چطور می توان با فساد مالی و بازیهای باندهای قدرت روبرو شد؟

پول پرداختی به مردم فقیر در لحظه ای با تورم چند ده  درصدی خورده می شود و بازهم آن قصه همیشگی تکرار می شود، فقرا فقیر تر و بی پناه تر خواهند شد و اغنیا، غنی تر. عملاً احمدی نژاد با چنین اشتباهی به اصلی ترین حامیان خود خیانت می کند. آیا ایشان نباید یک بار دیگر به این موضوع فکر کنند؟

امیدوارم که آقای احمدی نژاد لااقل خودش بداند که اینکه می گوید ایران می تواند مدلی نو از اقتصاد را به دنیا معرفی کند، بیشتر به شوخی شباهت دارد تا سخنی آمده از تفکر و اندیشه...

اما دوباره همان سئوال همیشگی واقعاً چرا رهبری این چنین تصمیماتی را حمایت می کند ؟ آیا تمام مراجع قانونی مثل مجلس و بانک مرکزی و تشخیص مصلحت نظام صلاحیت درک چنین خطری را ندارند و اظهاراتشان خلاف واقع است؟ چرا مقام رهبری چنین چشم و گوش بسته تمام اشتباهات احمدی نژاد را نادیده می گیرند و به حمایت او می شتابند و حتی انتقاد از ایشان را موجب ناراحتی پروردگار می دانند؟

احمد طباطبایی

تحقيقات نشان مي دهد كه تحرك و فعاليت جسمي باعث كاهش تنش ها و استرس ها مي شود. در مجموع ورزش يكي از بهترين روش ها براي جوان ماندن و حفظ تندرستی است.
راه رفتن، نشستن، ايستادن، بلند شدن، خم شدن، كار كردن، بازي كردن و خوابيدن در انسان ها با کمک گرفتن از کمر عملی مي شود و بايد دانست که کمردرد به سراغ هرکسی مي رود. مردان، زنان، كارمندان، كارگران و سايرين از اين نظر با هم تفاوتي ندارند. دانشمندان مي گويند که پيشگيري از آسيب های كمر به مراتب آسان تر از معالجه آنهاست، زيرا كمر دارای سيستمی بسيار پيچيده است که شامل بخش های زیر می شود:

ستون مهره ها : كه ۳۳ استخوان (مهره) دارد، ۴۲ استخوان بالايي به وسيله ی ديسك هايي كه نقش بالشتك دارند، از هم جدا مي شود و اين استخوان ها توسط ۱۱۸ مفصل بهم متصل مي شوند. طول و ۵/۲ سانتيمتر کلفتی دارد. تمام فعاليت هايي كه پايين تر از سطح گردن اتفاق مي افتد دستوراتش از نخاع مي گذرد.

اعصاب : ۳۱ جفت عصب از نخاع مي گذرد. اين اعصاب اطلاعات و دستورات را از مغز به ساير قسمتهاي بدن منتقل مي كنند.

ماهيچه ها : در اين منطقه ۴۰۰ ماهيچه وجود دارد كه باعث حركت در تمامي جهات مي شوند.

دلايل کمردرد اتفاقات مختلفي ممكن است باعث ناراحتي كمر شما شود :

پيچ خوردگي يا خستگي : ممكن است بر روي نخاع و ماهيچه هاي قسمت بالايي يا پاييني كمر تاثير بگذارد.

شكستگي مهره : ممكن است باعث صدمه به نخاع شود. اين مسئله مي تواند باعث از بين رفتن حركت، حس و كارايي نقاط پايين تر شود.

در رفتگي يا پارگي ديسك : پارگي ديسك نيز مي تواند باعث فشار بر روي عصب شود. اين فشار به نوبه خود موجب درد در قسمت پاييني كمر و پاها مي شود.

جراحت يا بيماري : مثلا عفونت يا التهاب مفاصل ممكن است باعث تضعيف اين ناحيه شوند و در نتيجه سبب پيچ خوردگي، شكستگي يا پارگي ديسك شود. در مجموع وضعيت بد جسمي باعث مي شود كه كمر شما آسيب پذير شود. حالت ناجور بدن مثل قوز كردن، روي يك پا تكيه كردن، خم شدن به جلو و غيره منجر به افزايش انحناي ستون مهره ها به سمت جلو و قسمت پايين پشت مي شود.

ورزش نكردن : بيشتر كمر دردها (به عقيده عده اي از متخصصان تا ۸۰ درصد) به علت ورزش نكردن است. ماهيچه هاي ضعيف شكم و كمر به خوبي نمي توانند ستون مهره ها را نگهداري كنند. اين مسئله به نوبه ی خود بر روي حالت ايستادن تاثير مي گذارد.

چاقی : بزرگي شكم باعث كشيدگي دائمي ماهيچه هاي كمر به سمت جلو مي شود. اين كشش باعث تضعيف ماهيچه هاي شكم و در نتيجه مشكلات و دردهاي كمري مي شود. بسياري از مردم تصور مي كنند كه كاهش فعاليت هاي فيزيكي از پيامدهاي اجتناب ناپذير بالا رفتن سن است. اما كارشناسان شوراي تناسب فيزيكي و ورزش در آمريكا در اين باره مي گويند اگر شما هم اينطور تصور مي كنيد، بايد فكر خود را تغيير دهيد.

اگر چه فاكتورهاي بسياري براي كنترل توانايي بدن وجود دارد اما آنچه كه بيشتر باعث تحليل رفتن قواي جسمي با افزايش سن مي شود، داشتن نوع زندگي ساكن و بي تحرك در گذشته است. ورزش كردن، از بدن در برابر ابتلا به بيماري هاي قلبي و ساير امراض مزمن از قبيل ديابت بزرگسالي، آرتروز، افزايش فشار خون، سرطان هاي مهم، پوكي استخوان و افسردگي محافظت مي كند. تحقيقات نشان مي دهد كه تحرك و فعاليت جسمي باعث كاهش تنش ها و استرس ها مي شود. در مجموع ورزش يكي از بهترين روش ها براي جوان ماندن و حفظ تندرستی است. با توجه به مطالعات محققين دانشگاه کاليفرنيا وجود بار سنگين روي شانه هاي مي تواند باعث درد کمر شود. مطالعه فوق روي ۳۵۰۰ دانش آموز ۱۱ تا ۱۵ ساله در چهار مدرسه انجام شده است. محققين کوله پشتي دانش آموزان را وزن کرده و از اينکه به چه ميزان از کوله پشتي خود استفاده مي کنند و از وجود درد و يا ميزان آن سئوال کرده اند. بیشتر دانش آموزان اظهار داشتند که حداقل کمي از کوله پشتي خود احساس ناراحتي مي کنند. ۶۴ درصد آنها ذکر کرده اند که بعضي از اوقات کمردرد دارند. ۴۰ درصد دانش آموزان در هنگام استفاده از کوله پشتي احساس درد مي کردند. در دانش آموزاني که از درد شکايت داشتند ۹۰ درصد آنان ميزان درد را زياد يا خيلي زياد ذکر کرده اند. در دانش آموزاني که اظهار کمردرد کرده اند ۲۱ درصد آنان ذکر کرده اند که درد آنان بيش از ۶ ماه طول کشيده است. حدود ۱۶ درصد آنان از مدرسه، کلاس ورزش يا ورزش هاي بعد از مدرسه به علت درد غيبت داشته اند و تقريبا ۱۷ درصد بعلت کمردرد به پزشک مراجعه کرده اند. اکثريت دانش آموزان ذکر کرده اند که کمردرد در آنان چندين بار تکرار شده است.

منبع : سایت پزشکان بدون مرز
 

 

تاكنون 8 مدل از دستگاه هاي پخش mp3 بر روي 60 بيمار قلبي كه از دستگاه هاي فوق الذكر استفاده مي كردند امتحان شده و نتايج ذكر شده تاييد شده اند. محققان هشدار دادند هدفون هايي كه معمولا همراه با دستگاه هاي پخش mp3 مانند آي پاد عرضه مي شوند مي توانند عملكرد دستگاه هاي تنظيم كننده ضربان قلب را دچار اختلال كنند.    به گزارش فارس به نقل از بتانيوز، اين دستگاه ها معمولا براي كمك به كاركرد قلب افراد بيمار در درون بدن انها قرار مي گيرند و تحقيقات نشان مي دهد هدفون هاي ياد شده تاثير منفي بر كار اين دستگاه ها دارند. بررسي ها نشان داده كه خود سيستم هاي پخش mp3 تهديدي براي اين دستگاه ها نيستند ، اما اگر آهن رباي مغناطيسي نصب شده در درون هدفون ها در فاصله كمتر از 1.2 اينچي از دستگاه هاي تنظيم ضربان قلب قرار گيرند، مي توانند مشكل آفرين باشند. تاكنون 8 مدل از دستگاه هاي پخش mp3 بر روي 60 بيمار قلبي كه از دستگاه هاي فوق الذكر استفاده مي كردند امتحان شده و نتايج ذكر شده تاييد شده اند. همين مطالعه ثابت كرده كه گوشي هاي همراه و فناوري بلوتوث تاثير منفي بر عملكرد دستگاه هاي تنظيم كننده ضربان قلب ندارند. منبع خبر :

جراحان در قدیم لباس سفید می‌‌پوشیدند که رنگ پاکی است. اما بر اساس مقاله‌ای که در یکی از شماره‌های نشریه Today’s Surgical Nurse در سال 1998، در اوائل قرن بیستم یک دکتر مشهور رنگ لباسش را به سبز تغییر داد، چرا که تصور می‌کرد این رنگ برای چشمان جراح راحت‌تر است. گرچه مشکل است که این نظر را تایید کرد که لباس‌های سبز به این دلیل رایج شده‌‌اند، اما رنگ سبز يا آبي ممکن است به خصوص از این لحاظ مناسب باشد که به پزشكان کمک می‌کند در اتاق عمل بهتر ببینند، زیرا رنگ متضاد یا مکمل رنگ قرمز به حساب می‌آید.

رنگ آبي يا سبز به دو دلیل به دید بهتر جراحان کمک

- اول اینکه نگاه کردن به رنگ آبی یا سبز می تواند دید دکتر از اشیای قرمز از جمله احشای خون‌آلود را تقویت کند. مغز رنگ‌ها را نسبت به یکدیگر تفسیر می‌کند. اگر جراح به چیزی خیره شود، که به رنگ قرمز یا صورتی باشد، حساسیتش را نسبت به آنها از دست می‌دهد. در واقع پیام‌های مربوط به رنگ قرمز در مغز محو می‌شود، که می‌‌تواند باعث شود پزشک تفاوت‌های ظریف رنگ‌ اجزای بدن را به درستی نبیند. نگاه کردن گاه به گاه به چیزی سبزرنگ می‌تواند چشم‌ها را به تغییرات در رنگ قرمز حساس‌تر کند.

- دوم اینکه چنین تمرکز شدید و مداومی بر روی رنگ‌های قرمز ممکن است باعث توهمات بینایی سبز رنگ روی سطوح سفیدرنگ شود که حواس جراح را پرت می‌کند. این شبح‌های سبزرنگ در صورتی که نگاه جراح از بافت‌های قرمز بدن به چیزی سفید رنگ مانند پارچه‌های تخت یا لباس سفید متخصص بیهوشی بیفتد، ممکن است ظاهر شوند.

یک شبح سبزرنگ از احشای قرمز بیمار ممکن است روی پس‌زمینه سفید ظاهر شود. جراح به هر جا که نگاه کند، این تصویر پریشان‌ کننده مانند نقاط نورانی شناوری که پس از فلاش زدن دوربین جلوی چشمان شما ظاهر می‌شود، دید او را دنبال می‌کند. (after effect illusion)

این پدیده به این علت رخ می‌دهد که نور سفید حاوی همه رنگ‌های رنگین‌کمان از جمله سبز و قرمز است. اما از آنجا که همانطور که در بالا گفته شد، دید جراح حساسیتش را به رنگ قرمز از دست داده است، بنابراین مغز پیام‌های دریافتی را به رنگ سبز تفسیر می‌کند. اما اگر دکتر به پارچه‌های سبز یا آبی به جای سفید نگاه کند، این اشباح سبزرنگ با رنگ سبز مخلوط می‌شوند، و حواس او را پرت نمی‌کنند. بنابراین به نظر می‌رسد که رنگ سبز برای دکترها بهترین رنگ باشد و دليلي موجه تر براي استفاده از اين رنگ بنظر نمي رسد.

منبع انترنت :توسط محمد آبادیان